หึ ไม่ได้อัำพมาชาติเศษ คนหา่ยไปหมด..ช่างเต๊อะ เดี๋ยวไปลากมันมาอ่านใหม่
ดองไว้นานเกิน เรื่องก็เยอะเกิน เริ่มจากไหนดีวะ???
เอาเรื่องงานกีฬาสีก่อนดีกว่า งานกีฬาสี ณ รร.มัำธยมปลาย โออิงาวะ วันที่ 30 เดือนที่แล้ว เพื่อนแม่งบอกให้ไปถึงประมาณ 7 โมง เพราะจะนัดทำผมกันก่อน จะได้ดูเป็นทีม อิชั้นก็อุตส่าห์ถ่อสังขาร รีบตื่นไปรร. ปกติ 7 โมงคือเวลาตื่นนะคะ พอไปถึงปุ๊ปก็ถามว่าจะทำทรงอะไรกัน กลุ่มอีซากิที่เป็นตัวตั้งตัวตีก็บอก"ยังไม่รู้เลย ทำไรดีล่ะ?" อ้าว ยังไม่ได้ตัดสินใจเหรอวะ์? อุตส่าห์นัดพวกกูมาเช้าเพื่อ??? เวลาก็เดินไปเรื่อยๆ เดี๋ยว 7.30 ก็ต้องไปซ้อมเต้นที่สนามแล้วแต่มันก็ยังตัดสินใจกันไม่ได้ สรุึป มันบอกว่า ทำทรงอะไรก็ได้ แต่ให้มีเปียละกัน...มีเปีย???? ไอ้ห่า กูนั่งคิดหัวแตก เอาไงดีวะ? ทรงอะไรมีเปีย? เดี๋ยวแม่งก็พจมานซะเลย(ชั้นตั้งชื่อไทยให้ยูริจิว่าพจมาน ดูเหมือนว่ามันจะรู้ว่ะว่าำไม่ใช่ชื่อที่ดีสักเท่าไหร่ เหอะๆ)พอดีมี่จังมันทำผมให้โคโคโระ ออกมาเป็นที่ถูกใจทุกคนมาก ทุกคนเลยทำทรงแนวนั้นแทน ไม่มีใครถักเปีย(เป็นทรงแบบ เคยเห็นพวกหัวคนดำป่ะ ที่มันจะถักผมเป็นเส้นๆติดหนังหัวอ่ะ ทรงที่ทำก็คล้ายๆอย่างงั้นแหละ แต่่ทำแค่ซีกเ้ดียว..เดี๋ยวไปดูก่ิอนว่ามีรูปป่าว ถ้ามีจะเอามาลง)ชั้นนี่ ไม่ว่าจะทำอะไีรก็มักจะคนสุดท้ายทุกที ทุกคนมันก็เร่งๆให้ทำผมเร็วๆ แล้วก็ต้องแบกเก้าอี้ลงไปสนาม..สงสัยใช่มั๊ยว่าแบกไปทำไม เออ ตอนแรกชั้นก็สงสัย ปรากฏว่าเอาไปนั่งที่สนามเว้ย เหอะๆ พอเอาเก้าอี้ไปวางก็ไปซ้อมเต้นกัน ใช้เพลงประจำเมืองเต้นอ่ะ คือ ที่ญี่ปุ่นมันจะมีเพลงประจำเมือง(ไม่ีู้รู้ว่ามีทุกเมืองป่าว แต่อย่างโซรันก็เป็นเพลงของฮอกไกโด) ต้องเอาเพลงมาประยุึกต์กับคอนเซปต์ของสี ชั้นได้อยู่สีชมพู แหม เข้ากันจริงๆเลย โฮะๆ(ประชด) เลยกลายเป็นโมโมะ(ลูกพีช)ก็ต้องยืนเ้รียงเป็นรูปโมโมะ...รู้มั๊ยชํ้นได้ยืนตำแหน่งไหน เด่นมากค่ะ ยืนเป็นใบไม้...ห่า....ห้องชั้นโดนให้ยืนเ้ป็นใบ แต่เด่นเว้ยเด่น โฮะๆ ตอนเต้นก็ต้องร้อง"โมโมทาโร่!!"กับ"พีูช" แล้วก่อนวันกีฬาสีอ่ะ เค้าจะมีเรียกซ้อมเต้นทุกพักกลางวัน ตอนซ้อมเนี่ยแหละ ที่ชํ้นได้เจอรุ่นพี่โอซึกะ ฮ่าๆ หล่อโคตรรรรรรร ชั้นเพิ่งเห็นเค้าตอนเข้าเทอม 2 เห็นปุ๊ปติดใจปั๊ปอ่ะ ตอนแรกนึกว่าเค้าอยู่ปี 1 ก็ได้แต่ทำใจ Y_Y แต่พอได้มาอยู่สีเดียวกัน เลยรู้ว่าเค้าอยู่ปีสาม โฮ่ๆ เพื่อนมันก็เชียร์ให้ไปขอเมลล์..ฝันไปเต๊อะ กูยืนมองเ้ป็นอาหารตาจนน้ำหนักขึ้นมา 1 โลก็พอใจแล้ว เหอะๆ พอมาวันงาน ยูริจิมันก็บอกให้ไปขอเค้าถ่ายรูป เดี๋ยวมันจะถ่ายให้ ชั้นก็แบบนะ ตุ้มๆต่อมๆ หัวใจเต้น เหอะๆ ไม่เอาว่ะ อาย แอบถ่ายก็พอ(กูนี่ อยู่ในมุมมืดก็พอใจ??)
ตอนเปิดงานก็มีเดินพาเหรด สีชั้นพาเหรดเจ๋งสุด โฮะๆ รายการแรกที่เีริ่มแข่งคือวิ่ง...ก่อนมาญี่ปุ่นชํ้นก็ออกจะมั่นใจในฝีเท้าตัวเองอยู่หรอกนะ แต่พอมาเทียบกับเด็กที่นี่แม่งกูโหล่อ่ะ ทำไมมันถึกกันอย่างงี้วะ? แล้วตั้งแต่มานี่ ชั้นไม่เคยเกลียดกีืฬาอันไหนเท่ากับการวิ่งมาก่อนเลย วิ่งมันทุกชม. คนจะตายน่ะอยู่นี่ค่ะ ชั้นต้องวิ่งรอบ(นอก)รร.เป็นระยะทาง 1กิโลเมตรกว่าๆ ตอนวอร์มร่างกายก่อนเรียนพละทุึกวัน..แล้วอาทิตย์นึงมีพละ 3 วัน กูตายไปเลย(แต่ทำไมไม่ยักจะผอมลงวะ?) พอมางานกีฬาสี ทุึกคนก็ต้องลงรายการวิ่งอย่างน้อย 1 รายการ แม่ง ชํ้นเลยลงวิ่ง 100 เมตร เพราะมันสบายที่สุด ปรากฏว่าได้ที่ 6 เว้ย!...ที่ 6 จาก 8 คน เ้หอะๆ ก็ยังดีวะ นึกว่าจะครองที่โหล่ตลอดกาลซะแล้ว
พอถัดจากวิ่ง ชั้นก็มายืนเชียร์ เต้นๆอยู่กับเพื่อนที่ขอบสนาม เชียร์รุ่นพี่โอซึกะจนเค้าได้ที่ 1 อ่ะ เป็นไงล่ะ โฮะๆ(จริงคือเึ้ึค้าวิ่งเร็วเองเว่ย กูเพ้อไปเอง) แล้วเพื่อนกูมันก็เรียกกูไปชักเย่อ..ลงไว้อ่ะค่ะ แหะๆ หาใช่เป็นการตอกย้ำความถึกของตัวเองไม่ แต่พวกโคโคโระมันบอกมันลงกันเกือบทุกคน แล้วตอนเทอม 1 ที่เค้าให้ลงชื่อ มันก็อธิบายว่าดึงไม้ไผ่ เออ แปลกดี ลองลงละกัน ก็เลยลงด้วย ..แต่ทำไมไอ้พวกโคโคโระมันไม่มาแข่งวะ?? แต่ชํ้นก็ไม่ได้อะไร เพราะโดนเคจังลากไปแล้ว...ไม่อยากจะบอกว่าแพ้ตลอดเลยค่ะ เหอะๆ เจ็บมือชิบหาย แต่เห็นรุ่นพี่โอซึกะมาเชียร์ ก็เลยต้องกัดฟันทนต่อไป เจ็บมือก็เจ็บ เจ็บนมก็เจ็บเพราะอีเคจังมันเอาศอกมันดันหน้าอกกูตลอดเลย ตอนแรกก็มัวแต่เมามันส์กับการแข่ง ไม่ได้รู้สึกตัว แต่มีช่วงนึงกูเจ็บมือมาก ไม่ไหวแล้ว เลยเลิกดึง แต่ทำเป็นจับเชือกทั้งๆที่ไม่ได้ออกแรง โฮะๆ(เลวว่ะูกู) ความเจ็บจากมือมันเลยเลื่อนมาเป็นที่หน้าอกแทน ไอ้เคจัง!(แต่ด่ามันมากไม่ไ้ด้ เพราะมีรอบนึงชั้นก็ไปดันคนข้างหลังเหมือนกัน กร๊ากกก ก็คนแข่งตั้ง 40 กว่าคน มันก็ยืนเบียดๆกันหมด ไม่รู้อะไรเป็นอะไร เหอะๆ) สรุปแพ้รวดค่ะ ก็คนมันบอบบางอ่ะ จะไปสู้อะไรกับพวกถึกๆได้ แถมตอนแรกคนยังขาดไป 2 คนอีก เสียเปรียบๆๆ แต่ไหนตอนแรกมันบอกดึงไม้ไผ่้ไง?? มันก็เชือกธรรมดาเนี่ยล่ะนะ
พอแข่งเสร็จก็มาเูชียร์ๆ สักพัก ก็เป็นเวลาพักกินข้าว ทุกคนก็ขึ้นไปกินที่ห้องเรียน ทุึกคนต้องตั้งวงกินกันที่พื้นเพราะไม่มีเก้าอี้ แล้วมันก็เหลือที่ข้างๆโต๊ะไอ้โูชเอาไว้(เป็นผู้ชายที่ชอบทำตัวเสล่อมาก ขอย้ำว่ามากๆ)ชั้นก็ไม่มีทางเลือก ตอนกำลังจะหย่อนตูดนั่ง มี่จังมันก็บอกว่าระวังนะ มีแมลงสาปอยู่ใต้กางเกง..ใช่ค่ะ มันมีกางเกง 1 ตัววาึงกองอยู่ที่พื้น ไม่ต้องบอกชั้นก็รู้ว่าของไอ้เสี่ยวโชค เอ๊ย โูช(นี่กูติดฟิค 5 เสี่ยวเกินไปรึป่าว? จำสับสนกับโชอาราชิ) แต่อากิมันถามว่ากางเกงใคร มี่จังมันก็บอก"ของคนที่พวกเราชอบที่สุด" เป็นอันรู้กัน เหอะๆ ที่พูดชื่อไม่ได้เพราะพวกซากิที่นั่งอยู่ข้างๆแล้วมันสนิทกับไอ้โช แต่ก็นะ ไม่มีที่ใหู้กูนั่งแล้ว เลยต้องนั่งตรงนั้นแหละ ตอนกำลังกินๆอยู่ เจ้าของบ้านแมลงสาปมันก็ปรากฏตัว พวกชํ้นก็ไม่มีใครบอกมันว่ามีเพื่อนรักนอนอยู่ใต้กางเกงมัน แต่นัตจังมันดันบอกไปซะได้ ไอ้โชมันก็เลยจะมาหยิบกางเกง ชั้นก็บอกมันอย่าเพิ่งๆๆ ขอลุกก่อน(เพราะกูอยู่ใกล้ที่สุึด)แต่มันก็บอก"ไม่รอๆ!" แล้วก็หยิบกางเกงขึ้นมา ดีที่แมงสาปมันวิ่งไปอีกด้าน ไม่งั้นวงแตก มี่จังมันก็พูดเบาๆ "ให้มันใส่ไปทั้งอย่างงั้นก็ดีอยู่แล้ว ไม่น่าบอกเลย" ทุกคนก็แอบหัวเราะ เหอะๆ แต่กูสงสารแมงสาปว่ะ เจอไอ้เตี้ยโูชโูชว์พาวเสี่ยว เอานู้นเอานี่ไปฉีดใส่ แล้วจบด้วยการเอาอุวาบากิ(รองเท้าที่ใส่ในตึก)ฟาดทับ...
พอมากินเสร็จ ทุกคนก็ต้องรีบออกมานั่งที่เก้าอี้ที่สนาม แล้วสักพักนึงทุกคนมันก็ถอดรองเท้า ถุงเท้าออก..กูงงเลย ทำอะไรกันวะ?? ที่สำคัญ กูไม่รู้มาก่อนว่ามันมีการถอดรองเท้า..เล็บเท้าํชั้นก็ดันฉาบแอนนาซุยสีน้ำตาลต้อนรับฤดูใบไม้ร่วงมาเลยค่ะ เหอะๆ แอบกลัวว่าครูจะด่ารึป่าว แต่เพื่อนกูบางคนก็เล็บสีดำบ้าง สีชมพูบ้าง เลยวางใจ กูก็ถามโคโคโระว่าถอดรองเท้าทำไม? มันก็บอกว่า"ไปเต้น!" เต้น??? แล้วทุกคนมันก็วิ่งไปกลางสนาม ปรากฏว่า มันเป็นการเป่ายิ้งฉุบทั้งรร.ค่ะ! เริ่มแรกเค้าจะให้จับคู่ฉุบ ใครแพ้ก็ไปต่อหลัง..นึกออกป่ะ? เค้าจะเปิดเพลงให้เต้นไป หาคู่ฉุบไป พอเพลงหยุดก็ต้องฉุบอ่ะ ชั้นดันฉุบแพ้แต่แรก เลยต้องไปต่อหลังโคโคโระ ตอนกำลังเต้นๆหาคนฉุบ ชํ้นก็เจอเป้าหมาย เหอะๆ จะเป็นใครไปซะได้นอกจากรุ่นพี่โอซึกะ! ชั้นก็บอกโคจจัง(โคโคโระ ชื่อเล่นคือโคจจัง)"โคจจังๆๆ ไปฉุบกับคู่รุ่นพี่ เร็วๆๆๆ" มันก็บอกจะบ้าเหรอ ไม่เอาๆ ชั้นก็ตื๊อๆๆ มัน พอเพลงหยุดโคจจังมันดันไปฉุบกับคนอื่น ชั้นก็"เฮ้ยย แล้วรุ่นพี่ล่ะ!" "เออ! ลืม! โทษๆ" ชิ.. ไม่ได้เรื่องๆ มันก็ฉุบกันไปเรื่อยๆ จนแถวยาวเฟื้อยอ่ะ ในที่สุดผู้ชนะก็คือไมจัง เพื่อนของยูริจินี่เอง
พอฉุบเสร็จ ก็เต้นเพลงที่ซ้อมกันมา สีัชั้นเ้ด่นสุึดจริงๆอ่ะ ไม่ได้เข้าข้าง จริงๆนะ พอเต้นเสร็จ ทุกคนก็เริ่มเตรียมตัวแข่งโบฮิกิ(แปลตรงตัวว่าแข่งดึงไม้ เดี๋ยวจะอธิบายว่ามันคืออะไร)แม่ง...ไปโบฮิกิกันเกือบหมดสี ปี 2 มีเหลืออยู่ 4 คน ตอนแีีรกชั้นก็ไม่รู้ว่าโบฮิกิคืออะไร เคจังมันก็ถามว่าชั้นลงรึป่าว? ชั้นก็บอก(คิดว่า)ไม่ได้ลง(มั๊ง)(คือ ตอนที่ลงชื่อแข่งอ่ัะ ตอนนั้นยังไม่รู้ว่าอะไรคืออะไร เลยไม่รู้เรื่อง แถมจำไม่ืึค่อยได้ด้วย)มันก็เลยบอกให้ชั้นไปยืนเชียร์กับมัน ในขณะที่พวกแข่งโบฮิกิมันไปยืนรวมพลังกัน ชั้นก็ต้องไปทำหน้าที่เิสิร์ฟน้ำให้แขก เหอๆะ เป็นหน้าที่ของชมรมอ่ะ ตอนกำลังยืนเฝ้าุถาดน้ำ ชํ้นก็มองไปที่สนามที่เค้าเอาไม้ไผ่แท่งควายๆมาวางเตรียมไว้กลางสนาม แล้วทีมชํ้นกับทีมสีแดงก็ลงไปเตรียมตัว ในใจชํ้นก็อยากแข่งนะ เพราะทุกคนมันแ่ข่งกันหมดเลย...นึกไปนึกมา...ตายห่า! กูแข่งผิดรายการ!!!!!!! ไม่ได้ลงชักเย่อ แต่จริงๆคือลงโบฮิิกิ!!! ก็จำได้ว่าตอนลงชื่อ โคจจังมันอธิบายว่า "เหมือนดึงเชือก(ชักเย่อ) แต่ใช้ไม่ไผ่ ทุกคนก็ลงกันหมด เติ้ลก็ลงด้วยดิ" ไอ้ชั้นก็ดันไปเข้าใจว่าเป็นชักเย่อสไตล์ญี่ปุ่น เสล่อเลยกู ลงผิดรายการ มิน่าล่ะ ตอนชักเย่อพวกโคจจังมันถึงไม่ได้แข่ง ชั้นก็บอกฮิโตมิ(เพื่อนที่ไปดูคอนวินส์ด้วยกัน แล้วก็อยู่ชมรมเดียวกัน)ที่เป็นเวรเสิร์ฟน้ำด้วยกันว่าํชั้นลงผิดรายการ จริงๆต้องลงอันนี้ มันเลยพาชั้นเดินไปกลางสนามเลย ตอนเดินชั้นก็บอกมันว่าไม่ต้องๆๆๆ ไม่ลงก็ได้ เพราะกูอาย เล่นเดินตัดสนาม แต่มันก็ไม่สนกูเลย บอกไม่เป็นไรๆ มันก็บอกครูว่าชั้นลงรายการนี้ด้วย แต่เมื่อกี๊ลงผิดอัน ปรากฏว่า คนมันหายไป 1 คนพอดี..คือกูนี่เอง เหอะๆ(แล้วทำไมชักเย่อคนมันหายไป 2 คนวะ ขนาดชั้นเสล่อแล้วนะ) ครูเลยเรียกให้ชั้นไปเข้ากับกลุ่มปี 3 เพราะคนขาดพอดี แล้วเค้าก็ให้กระจายๆไปยืนเรียงตามตำแหน่ง ต่อไปนี้จะขอแอบอธิบายนิดนึง ข้ามไปเลยก็ได้ ก็คือ เค้าจะเอาไืม้ไผ่มาวางไว้กลางสนาม แล้วเค้าจะแบ่งทีมเป็น 2 ทีม ให้แข่งกันแย่งไม้ไผ่ ฝ่ายไหนเอาไปได้มากกว่าก็ชนะ ทีมชั้นก็วางแผน แบ่งเป็นกลุ่มล่ะ 5 คน ชั้นต้องไปอยู่กับรุ่นพี่ แต่พอเค้าบอกให้แต่ล่ะกลุ่มไปยืนประจำตำแหน่ง(ก็ยืนกระจายๆเป็นหน้ากระดานอ่ะ)ชั้นก็วิ่งไปหากลุ่มอากิ เหอะๆ ใครจะอยู่วะกับรุ่นพี่ รู้จัีกก็ไม่รู้จัก อากิมันก็บอกว่า เล็งไม้ไผ่อันนั้นไว้นะ กูก็โอเคๆ พอสตาีร์ทปุ๊ป ชั้นก็วิ่งสุดชีวิตไปคว้าไม้ไผ่นั้นมา แต่อากิหายหัว! มันไปช่วยเพื่อนชั้นดึงไม้ไผ่อีกอันนึง กลายเป็นไม้นี้เหลือชั้นคนเดียว ตอนแรกก็คว้าไม้มาได้แล้วนะ แต่เจออีฝั่งสีแดงฝั่งนู้น มันรวมใจ 5 คนมาแกล้งชั้นคนเดียว มันมาฉวยไม้ชั้นไปเฉยเลย แม่ง ไม่้ไผ่ก็บ้องเท่าควาย ให้ชั้นดึงคนเดียวแข่งกับฝ่ายนู้น 5 คน อารมณ์กูตอนนั้นนี้บอกไม่ถูกเลย ในเมื่อไม้ไผ่โดนแย่งไปแล้ว ชั้นก็เลยวิ่งร่อนไปช่วยคนอื่น นึกภาพออกป่ะ ปลายด้านนึงก็สีชั้นช่วยกันดึงให้มาฝ่ายตัวเอง อีกด้านก็สีแดงดึง ชั้นก็เลยไปฝั่งสีแดง ไปดันใ้ห้มันไปฝั่งชั้น คนอื่นก็มาช่วยชั้นด้วย แต่ก็เสร็จฝั่งสีแดงอยู่ดี...และแล้วก็หมดเวลาค่ะ เหตุการณ์จริงมันน่ากลัวกว่าที่เล่ามาก เหมือนเด็กเอธิโอเีปียแย่งอาหารกันอ่ะ นึกออกรึยัง? แย่งกันจะเป็นจะตาย เพื่อนกูแต่ละคนมันก็บอกไม่อยากลงๆเพราะมันน่ากลัว แต่กูก็ว่ามันมันส์ีดีนะ เหอะๆ สรุป ทีมชั้นแพ้ไป 2 บ้อง อย่างเซ็งอ่ะ เลยต้องไปแข่งหาที่โหล่อีกรอบนึง คราวนี้กูมีเืพื่อนร่วมรบ 1 คน ชื่อมิกิ ฮ่าๆ กูมีกองหนุนแล้วเว้ย! มิิกิมันก็บอกให้ไปดึงไม้นั้น กูก็โอเคๆ พอสตาีร์ทปุ๊ป โอ้ว ทางโล่งค่ะ ไม่มีใครมาแย่งน้องแบมบูชั้นเลย ชั้นก็ไปดึงน้องไผ่(ขอโทษนะรี่ ที่กูพูดพาดพิงถึงอดีตที่รักมึง)มา ตอนแรกก็ว่าได้แน่นอนแล้วล่ะ(อีมิกิไปช่วยคนข้างๆ กูต้องถึกดึงคนเดียวอีกแล้ว)แต่ปรากฏว่าอีฝ่ายสีแดง 3 คนมันเห็นกูพอดี มันเลยมาแย่งกู(จินตนาการว่าอีกฝ่ายเป็นอีรี่ แย่งน้องไผ่ ฮ่าๆๆ)ประจวบเหมาะกับมิกิมันเห็นกูกำลังโดนแกล้ง มันเลยมาช่วย แต่ก็แรงไม่พอ พี่ปีสามที่อยู่ใกล้ๆคนนึงเลยรีบเข้ามาช่วยจนไม้ไผ่หลุดจากฝ่ายสีแดง ชั้นก็รีบเอาไม้เข้าฝั่งตัวเอง แต่อีเด็กปี 1 สีแดงมันไม่ยอมแพ้ มันเข้ามาแย่งใหม่ ลำบากพี่ปีสามต้องมาช่วยอีกแล้ว แล้วชั้นก็แบกน้องไผ่วิ่งโลด เสร็จชั้น เหอะๆ แล้วก็ไปช่วยไม้ข้างๆได้อีกไม้นึง แล้วก็หมดเวลา คราวนี้เหล่าพลทหารโมโมทาโร่มั่นใจว่าชนะเต็มเปี่ยม แต่ปรากฏว่าเสมอค่ะ -_-; เซ็งเลย
เออ แล้วมันมีแข่งกระโดดเชือกทั้งห้องอ่ะ ให้กระโดดให้ได้มากที่สุดภายในเวลา 5 นาที ตอนชม.พละก็ซ้อมตลอด โคตรมันส์อ่ะ..มันส์ถ้ากระโดดได้ แต่ส่วนใหญ่แล้วพอกระโดดได้สักสองรอบก็กระโดดไม่ผ่านแล้ว ส่วนใหญ่ติดขาพวกผู้ชาย..วันจริงมีครูประจำชั้นมากระโดดด้วย ตอนซ้่อม กระโดดได้มากสุด 10 กว่าครั้ง แต่พอมาวันนี้ได้มากสุดไม่เกิน 7 ครั้ง นอกนั้นกระโดดได้รอบเดียวก็สะดุดขาทุกรอบ..แล้วก็สะดุดไอ้คนเดิมด้วย โคตรอารมณ์เสีย มีรอบนึงสะดุดขาครู แต่ครูมันกลบเกลื่อน ทำเป็นไม่รู้แล้วบอกเอาใหม่ๆ เหอะๆ ส่วนรอบสุึดท้ายสะดุดขากูเอง กร๊ากกกกกกกกกกก ก็คิดดูดิ กระโดดทั้งห้องอ่ะ ที่ยืนมันก็ไม่ค่อยมี ชั้นก็ต้องยืนหันข้างแล้วมันมองไม่ค่อยเห็นเชือก เลยกระโดดผิดจังหวะไปนิดนึง..แต่ไม่มีใครรู้ึค่ะ จุ๊ๆ
พอแข่งเสร็จก็ต้่องรีบไปเสิร์ฟน้ำต่อ แต่ปรากฏว่าครูมันเก็บถ้วยไปหมดแล้ว ก็เลยต้องไปล้างถ้วยที่ห้องธุรการ พอดีว่าตอนนั้นมันแข่งขี่ม้าส่งเมืองกันพอดี(เกมที่มันจะให้คนสามคนแบกคนนึงไว้ข้างบน แล้วคนนั้นต้องไปแย่งผ้าที่หัวของอีกฝ่ายนึงอ่ะ นึกออกใช่มะ) แล้วรุ่นพี่โอซึกะแข่งอ้ะ!!! อดดูเลยกู Y_Y ล้างถ้วยเสร็จก็ถึงพิธีปิดงานพอดี ชั้นก็ต้องรีบวิ่งไปประจำที่ เึ้ค้าก็ประกาศๆพวกที่แข่งชนะ ห้องชั้นแข่งวิ่้งพลัดได้ที่ 1 ของรร.เว้ย ฮิ้วๆ แต่สีแพ้ว่ะ เหอะๆ สีชั้นนี่จริงๆ้เป็นอะไีรที่ทุกคนนึกว่าต้องชนะแน่ๆ แต่ดันแพ้สีน้ำแดงไป 100 คะแนน..อย่างเซ็งกลายเป็นที่โหล่ พอประกาศคนชนะเสร็จ เค้าก็ให้หัวหน้าแต่ละสีออกไปพูดๆ สีแดงก็พูดไปธรรมดา แต่พอมาสีน้ำเงิน โคตรฮาอ่ะ ตอนนี้จำไม่ค่อยได้แล้วว่ามันพูดว่าไรมั้ง แต่อันนี้จำได้แม่นๆ ตอนแรกมันพูดจบจนลงจากแท่นไปแล้วนะ แต่มันวิ่งกลับมาใหม่ ตอนแรกมันพูดไรไม่รู้จำไม่ได้แล้ว แต่มันสรุปว่า"ผมชอบมินะจังครับ!!! เย้!!!" ทุกคนในสีมันก็เฮๆ มันก็กระโดดๆดีใจๆบนแท่นแล้ววิ่งกลับเข้าสี โคตรอึ้งอ่ะ สารภาพรักมันตรงนี้เลย เจ๋งว่ะ คนต่อไปก็คือหัวหน้าสีชั้น อดีตหัวหน้าทีมเชียร์ เค้าก็เดินทำอารมณ์มาเลย "วันนี้ทีมเราก็แพ้นะ แต่ไม่้เป็นไร (คนในสีก็เฮๆ) ตัวผมเองก็พยายามเต็มที่แล้ว ขอบคุณทุกคนในสีมากๆที่รวมแรงรวมใจกันจนเป็นทีมโมโมะ อุตส่าห์มาซ้อมเต้นตอนพักกลางวันด้วย ต่อจากนี้ไป ไม่ว่าจะเจออะไรผมก็จะไม่ล้มเลิกพยายาม เพราะปกติเป็นคนที่ไม่ล้มเลิกอะไรง่ายๆ ยกเว้นแต่เรื่องที่คนที่ชอบมีแฟนแล้ว..." แล้วเค้าก็ส่งสายตาไปที่หัวหน้าทีมสีน้ำเงินที่มันสารภาพรักเมื่อกี๊ ไอ้พวกสีน้ำเงินมันก็เฮๆกัน เหอะๆ รร.กูีนี่ก็มันส์ดีว่ะ
ตอนที่นั่งๆฟังพิธีปิดงา่น ด้วยความที่รุ่นพี่โอซึกะมันเด่นมากแล้วยังนั่งอยู่หน้าๆกูอีก ก็เลยนั่งมองตลอด ฮ่าๆ แล้วก็คิดได้ว่า"ไม่ถ่ายรูปวันนี้ก็ไม่มีโอกาสแล้วนะเว้ยยยย" แล้วตอนนั้นนี่แบบ โคตรลังเลอ่ะ อยากถ่ายก็อยากถ่าย แต่อายเว้ย นั่งคิดอย่างงี้สลับไปสลับมาตลอดพิธีเลย พองานจบ สีชั้นก็ยืนล้อมรอบเป็นวงกลม มีหัวหน้าทีมยืนพูดอยู่ตรงกลาง ชั้นก็แอบถ่ายรูปรุ่นพี่มารูปนึง เหอะๆ แต่พอหัวหน้าพูดจบ เค้าก็แยกย้ายกันลากเก้าอี้กลับเข้าตึก ชั้นก็วิ่งไปหายูริจิ"ยูริจิๆ อยากได้รูปรุ่นพี่อ่ะ" พูดไปแต่ในใจกูยังไม่อยากไปถ่ายเลย ยูริจิมันก็บอก"งั้นก็ไปเร็ว!" แล้วมันก็ลากกูวิ่งตามรุ่นพี่ไป กูก็แบบ"เฮ้ยๆ ถ่ายด้วยกันนะ ถ่ายคนเดียวไม่เอา" แ่ต่ยูริจิมันไม่เอา มันจะให้ถ่ายกันแค่ 2 คน ระหว่างทางชั้นเจอเซริ เลยลากมันมาด้วย จะให้มันมาถ่ายด้วยกัน มันก็บอกโอเคๆ แล้วตามมาด้วย พอวิ่งจนใกล้ถึงรุ่นพี่แล้ว ยูิริจิมันก็ให้ชั้นเรียก แต่ชั้นไม่เอา จะวิ่งกลับ แต่ยูิริจิมันจับเอาไว้ ก็กูอายอ่า แล้วตอนแรกรุ่นพี่เค้าเดินอยู่กับเพื่อนอีกคน ระหว่างที่กูจะวิ่งกลับ เพื่อนเค้าก็หายไปไหนไม่รู้ ตอนแรกก็ว่าจะเรียกแล้วแหละ เพราะเค้าอยู่คนเดียว แต่มันดันหันมา แล้วมองมาที่ชั้นพอดี โอ้ว มาย ก๊อด ไม่เอาแล้วรูปเริบ กลับเว้ยกลับ กูอาย แต่ยูริจิมันจับแูขนชั้นไว้ แล้วถามรุ่นพี่ให้ว่าถ่ายรูปด้วยกันได้มั๊ํย เค้าก็บอก"ได้เลยครับ" ชั้นเลยรีบวิ่งไปยืนข้างเค้าเลย ฮ่าๆๆๆ(ไหนว่าอายไงวะ??) แล้วด้วยความเคยชิน ชั้นก็ชู 2 นิ้วตามปกติ แล้วก็แอบเขยิบไปใกล้เค้าอีก....ดูเหมือนจะเป็นความคิดที่ดีแต่ผิดมหันต์ค่ะ เพราะรุ่นพี่กลิ่นตัวแรงมาก เฺฮือก! แต่ความหล่อมันลบล้างกัน เข้าใจว่างานกีฬาสีเหงื่อออกเยอะ เราให้อภัยท่าน เหอะๆ พอเค้าหันมาเห็นเราชู 2 นิ้ว เค้าก็ชูด้วยเว้ย กรี๊ดดดด โคตรน่ารัก(ผู้ชายที่นี่ขี้อายโคตรๆ เวลาถ่ายรูปหายากมากที่มันจะทำท่าอื่นนอกจากทำหน้าเฉยๆ) ถ่ายเสร็จกูรีบเผ่น เหอะๆ ไม่เอาแล้ว อาย(ไม่ใช่เพราะกลิ่นตัว) แต่ในที่สุดก็ได้รูปแล้วเว้ย ยู้ฮูู~ เอามาลงให้ดูไม่ได้ เพราะใช้กล้องกระดาษถ่าย ฮ่าๆ เอาไว้จะเอามาลงวันหลัง
พองานเลิก ทุกคนก็ไปกินเนื้อย่างกัน มันส์ดี คนที่ชั้นสนิทๆที่ไปก็มี อากิ มาจัง แล้วยูิริจิกับเซริก็ตามมาทีหลัง แล้วโคโคโระก็ตามมาท้ายสุด พอมาถึงโคจจังมันก็บ่น ว่ามันไปถามตะโซมา ว่าทำไมถึงไม่มากินด้วยกัน ตะโซก็บอกว่ามี่จังไม่ไปก็น่าเบื่อ เลยไม่ไป โคจจังมันก็ไปถามมี่จังอีกว่าทำไมไม่มา มี่จังก็บอกว่าตะโซไม่ไป น่าเบื่อ เท่านั้นแหละค่ะ ยูิริจิเลือดขึ้นหน้า(มันสนิทกับมี่จัง) มันก็บ่น อะไร(วะ)ชั้นก็มาไม่ใช่เหรอ! แล้วโคจจังมันก็บอกอีกว่า มี่จังกับตะโซมันนัดกันไปเที่ยว(ที่ไหนสักทีึ่ จำไม่ได้แล้ว) ยูิริจิก็โมโหอีกว่าทำไมมันไม่รู้เรื่อง พอกันที มี่จัง! แล้วอากิมันก็ทำท่าตบโต๊ะช่วยเสริมอารมณ์ แล้วมันเล่นมุขนี้ตลอดงานเลย โคตรฮา ตอนกินเสร็จ ที่เคาท์เตอร์จ่ายเงินมันมีแจกลูกอมฟรี พวกชั้นนี่หยิบกันคนละกำๆแล้วเอาไปแจกจ่ายกัน ฮ่าๆ ของฟรีนี่หว่า แล้วพวกชั้นก็ขี่จักรยานจะไปถ่ายปุริกัน แต่ปรากฏว่า ร้านไม่ให้เข้าเพราะอีก 15 นาทีร้านปิด เลยยืนคุยๆกันสักพักทุกคนก็แยกย้ายกันกลับ แต่ชั้น อาิกิ มาจัง วกกลับไปที่ร้านเนื้อย่างเป็นเพื่อนโคจจัง เพราะมันจะกลับกับนัตจัง แต่มันก็ต้องยืนรอพวกนัตจังเมาท์จนถึง 4 ทุ่ม พวกมันถึงเมาท์กันเสร็จ วันนั้นเลยเป็นวันที่ชั้นกลับบ้านเองดึกที่สุดตั้งแต่มานี่..
งานกีฬาสีที่ญี่ปุ่น